Bill Francis Moore

Op 29 april 1944 ( hij was op de 21e april drieëntwintig geworden) werd de Liberator van 1st lieutenant Bill F. Moore boven Duitsland aangeschoten. Het toestel kon nog vliegen, maar boven de Veluwe werd het de bemanning duidelijk dat ze Engeland niet zouden halen. De bemanningsleden verlieten het vliegtuig per parachute en kwamen verspreid terecht in de buurt van het Aardhuis. Het toestel stortte tien kilometer verderop neer op een boerderij aan de Elspeterweg in Uddel. De negentienjarige Gemmigje Mulder kwam daarbij om het leven. De bemanningsleden kwamen veilig aan de grond en verborgen zich in de bossen. Bill en zijn collega werden opgemerkt door een jachtopziener, die in contact stond met het verzet. Per fiets brachten verzetsmensen hen naar de familie Kliest aan de Valkenberglaan 23. Dit huis werd schuilplaats voor nog drie Engelse en Canadese vliegers. Op 1 oktober verlieten de vijf vliegers het huis uit vrees voor verraad. Ze verhuisden naar een adres in de Parken. Al na een dag deden de Duitsers een inval. Vier vliegers zaten in een schuilplaats op zolder, maar Bill was beneden gebleven, omdat hij het in de schuilplaats niet kon uithouden. Hij werd gearresteerd. Toen de SD een tweede inval deed, konden de vier zich weer schuil houden, maar ze besloten toch te vluchten. Via de achtertuin en de weilanden van Kerschoten ontkwamen zij naar Wenum en Vaassen. George Paulk, Floyd Rexdale, David Smith en John Low konden zich verstoppen in een hooiberg en hebben later Nederland kunnen verlaten.

Bill werd overgebracht naar de Willem III-kazerne, waar de SD hem verhoorde. Ze reden hem in een periode van twee maanden verschillende keren door Apeldoorn om het huis aan te wijzen waar hij eerder ondergedoken was. Maar hij hield zijn mond en heeft de familie Kliest niet verraden.

Op 2 december deed hij een beroep op zijn recht om als Amerikaans krijgsgevangene te worden behandeld. Tevergeefs, hij is die dag geëxecuteerd. Hij is begraven op het Amerikaanse ereveld in Margraten.

Het schuiladres van Bill wordt besproken in het boek ‘Ondergedoken op de Veluwe’. Op dit schuiladres woonde een familie die deze mensen onderdak boden. Een zoon van deze familie is een vriend van mijn moeder. Hij vertelde me over de oorlog en vooral over de periode dat er mensen schuil werden gehouden in hun woning o.a. Bill Francis Moore.

http://www.monument.apeldoorn-onderwijs.nl/monument%20ZwerfkeienSportll.htm

 


Bill Francis Moore (op de foto staand, links)

 

Reacties zijn afgesloten.